روشنفکری
اغلب ما خودمان را روشن فکر مینامیم یا حداقل میخواهیم خود را اینطور نشان دهیم و این ادعا را داشته باشیم.ولی یک سوال از خودم دارم.و آن اینکه اصلآ روشنفکری یعنی چه؟به که میگویند روشنفکر؟وخط قرمز آن کجاست؟
خود من اینطور فکر میکنم که روشنفکر کسی است که هر مطلب را با معیار حق میسنجد و به هیچ چیز لجاجت وعناد ندارد .بعضی از ما فکر میکنیم برای روشن فکر نشان دادن خود باید یک عده انسان ها را قبول نداشته باشیم وهر چه آنان بگویند باطل بدانیم و یک عده را بپرستیم،واقعآ اگر اینطور باشد از متحجر ترین آدم ها نیز متحجر تر خواهیم بود.
اما باید هر سخنی را منصفانه بشنویم و جان کلام را بگیریم،و با معیار عقل و (واگر دیندار هم هستیم)وحی بسنجیم،و آنرا اگر حق بود خواه از زبان متحجرترین خواه از زبان لائیک ترین فرد ،بپذیریم و به کلامش احترام بگذاریم.من بعضی از وبلاگ ها را که میخوانم به روشنی در میابم که بعضی از ما حرفهایی زدیم که اکثرا زیباست ولی خواستیم طوری حرف بزنیم که یک عده،یا حزب،ویا طرز تفکر را راضی نگه داریم ،ویا چون یک عده را نمی پسندیم، اگر انها قسمتی از حق را هم گفته باشند ،نادید بگیریم.
به نظر من روشنفکر یک تعریف دارد و آن شعار دکتر شریعتی است (که الگوی روشنفکری دینی است) وآن ابنکه حقیقت را بر مصلحت ترجیح دهد